h1

Symbole Zmartwychwstałego Chrystusa

Marzec 31, 2009

Symbole Zmartwychwstałego Chrystusa:

* Baranek wielkanocny,

* Figura zmartwychwstałego Chrystusa,

* Paschał,

Wielkanoc w zwyczajach polskich:

* Rezurekcja,

* Śniadanie wielkanocne.

Baranek wielkanocny. Kiedy anioł śmierci przeszedł ziemię egipską i zabił w każdym domu pierworodnych synów, ominął domy Izraela dlatego, że odrzwia ich były naznaczone krwią baranka zabitego na ucztę paschalną. Baranek wielkanocny był zapowiedzią Jezusa Chrystusa, którego krew miała ocalić od śmierci wiecznej cały rodzaj ludzki. Na tę symbolikę wskazuje prorok Izajasz ok. 700 lat przed narodzeniem Chrystusa: „Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przybity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienia dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie. Wszyscyśmy pobłądzili jak owce… a Jahwe zwalił na Niego winy nas wszystkich. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich, jak baranek na rzeź wiedziony”. św. Jan Chrzciciel wskaże wprost na Pana Jezusa i powie o Nim: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”. O Chrystusie Baranku na wielu miejscach pisze św. Jan Apostoł w Apokalipsie. Barankowi wielkanocnemu dajemy chorągiewkę sztandar, jako znak zwycięstwa.

Figura zmartwychwstałego Chrystusa. Dajemy Chrystusowi do rąk chorągiew na znak zwycięstwa odniesionego nad wrogami i chwały, jaką otrzymał od niebieskiego Ojca. Obnosi się tę figurę w czasie procesji w okresie wielkanocnym i zdobi ona ołtarzu aż do uroczystości Wniebowstąpienia. Obok tej figury na ołtarzu stawia się krzyż z czerwoną stułą, nie mniej wymowny symbol Chrystusa Kapłana, który złożył sam siebie na Ofiarę za grzechy świata.

Paschał, czyli wielkanocna świeca. Wyróżnia się ona znacznie wśród ołtarza. Symbolizuje Chrystusa, który o sobie powiedział: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia”. Powinien stać przy chrzcielnicy i przypominać, komu ochrzczeni zawdzięczają łaskę przybrania za dzieci Boże. Również w czasie pogrzebu paschał powinien budzić nadzieję i przypominać słowa Chrystusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł żyć będzie”. Figurka Zmartwychwstałego Pana oznacza Chrystusa jako Króla. Krzyż z czerwoną stułą oznacza Chrystusa jako Kapłana. Paschał oznacza Chrystusa jako naszego Nauczyciela.

Wielkanoc w zwyczajach polskich

Rezurekcja. Dawniej rezurekcja była często połączona z widowiskiem, które przedstawiało niewiasty idące do grobu oraz chór aniołów, który śpiewał: „Kogo w grobie szukacie? Nie ma Go tu. Zmartwychwstał, jako powiedział”. W czasie rezurekcji strzelano: z armat, moździerzy, pistoletów, petard. W Warszawie artyleria dawała 300 salw. W procesji uczestniczył król, ministrowie, dwór, senat. Rezurekcja zwykle zaczynała się koło godziny 10 wieczorem a kończyła o północy. Podczas zaborów wigilię paschalną rozdzielono z rezurekcją. Było to spowodowane zakazami władz zaborczych. Takie rozgraniczenie stało się wielkim symbolem nadziei w Narodzie polskim. Symbolizowało to, że przyjdzie czas i Polska zostanie wskrzeszona do wolności.

W pierwszym dniu świąt stoły były zastawione obficie, szynką, kiełbasą, innymi mięsiwami i plackami.

W wielu okolicach Polski w czasie wielkanocnym pozdrawiano się słowami: „Chrystus zmartwychwstał”, „Zmartwychwstał prawdziwie”. W Kościele Prawosławnym zwyczaj ten panuje po dzień dzisiejszy. W Kościele Grekokatolickim i u prawosławnych w sam dzień Wielkanocny święcono pokarmy po sumie.

Śniadanie wielkanocne. Rodzina powinna zgromadzić się wokół stołu uroczyście nakrytego, przybrane­go gałązkami wierzbowymi, bukszpanem, kolorowymi pisankami, zieloną pszenicą lub rzeżuchą. Ozdoby te symbolizują nowe życie otrzymane na chrzcie świętym. Na środku stołu powinien być umieszczony mały paschał rodzinny, baranek wielkanocny oraz „święconka”.

Modlitwę rozpoczynamy od zapalenia Paschału i słów: Zmartwychwstał Pan prawdziwie. Alleluja. Wskazane jest, by modlitwę rozpoczął ojciec. Można od­czytać Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 24, 36-43) i zaśpiewać pieśń wielkanocną. Każdy powinien poczęstować się kawałkiem święconego jajka, które symboli­zuje życie. Potem wszyscy siadają do stołu i spożywają wielkanocne potrawy. Śniadanie należy zakończyć modlitwą.

Na dawnych terenach wschodnich granic Rzeczypospolitej był zwyczaj, że lud szedł na groby, aby i dusze zmarłych miały udział w radościach wielkanocnych.

Emaus. Gospodarze zapraszają księdza i jadą na koniach. Kapłan błogosławi ich pola. Zwyczaj ten panuje dotąd np. w Czerwińsku nad Wisłą na Mazowszu, Pietrowicach, Ostropie i innych miejscowościach.

Pisanki (kraszanki). Artystycznie zdobione jajko, wyobrażające zwycięstwo życia nad śmiercią. Dawniej nie wolno było spożywać w Wielkim Poście również nabiału i jaj. Dlatego tak chętnie niesiono je do poświęcenia.

Smingus dyngus – lany poniedziałek. W wielu regionach Polski nadal pozostał ten zwyczaj zachowany – zgodnie z tradycją młodzieńcy polewali wodą panny.

cc8506193e78a529d3d971a2b106ccbf

About these ads

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: